We leven van kunst en we overleven op zuurstof

Soms heb je zo van die dagen dat je eens het vlees en bloed van het dagelijkse leven wil overstijgen. Van die dagen dat je de pen vrijuit het blad laat strelen. Of om het in postmoderne termen te stellen het klavier als een piano laat bespelen. En je hoopt dat de harmonie uit je schrijfsels je evenzeer in rust vervoert als de symphoniën van Beethoven.

Meestal zijn die momenten de uitloper van een heel efficiënt en rationeel dagje werken. Zie het als een mooi gestroomlijnd en gestructureerd riviertje dat uitmondt in een kolkend bad van water, ook wel zee genoemd.

Eens in je zetel laat je alles los , verlies je jezelf in een fabuleuze dvd van greenday en zeg je van 't is tijd om mijn filosofisch ei op het net te droppen.

Welnu,

dat ei herbergt vele soorten kuikens. Je kan een mysterieuze status op facebook droppen en je laten gidsen doorheen de fascinerende reacties en interpretaties. Of je kan kiezen voor de klassieke blog . Of je doet het op ouderwetse manier op echt papier.

feit is dat we allen dat ei moeten leggen. We voelen een nood om onszelf uit te drukken. Hmmm rare zin? Wel het woord 'onszelf' is hier heel bewust gekozen. We willen geen functionele boodschap de wereld insturen... Neen, we willen iets authentiek meegeven, iets wat moeilijk te bewoorden valt maar laat ons zeggen onder de term wijsheid wel ergens thuishoort. Of misschien zelf veeleer in de kast van het 'uitzonderlijk talent steekt'

en zo is kunst ontstaan... Een manier om uitdrukking te geven aan hetgeen we in ons materiële bestaan van stof en vlees en bloed en werk niet steeds kwijt kunnen.

We schilderen taferelen waarbij de manier waarop we ze voorstellen een sluimerende vorm van wijsheid uitdrukt, ons verbaast, verwondert

we schrijven opiniestukken, we vereren haiku's, we verliezen onszelf in foto's allemaal omdat we een ei kwijt willen.


en we kijken graag naar elkaars creaturen.

neen, soms kijken we er niet graag naar, wekt het zelfs angst op. Feit is dat we erdoor in vervoering raken.

We leven van kunst en overleven op zuurstof
kunst is niet aan de elite, maar kunst is wel aan hetgeen onszelf verheft boven de dieren.

kunst is de elite in onszelf. hetgeen een mens tot persoon maakt.

kunst is het ei dat we dat we dagelijks willen leggen

we moeten onszelf alleen de tijd blijven geven om het kunnen leggen

en daar ligt het evenwicht tussen leven en overleven

tussen zin en onzin

tussen harmonie en onrust

nieuwjaarsreceptie UNIZO De Panne

Gisterenavond geslaagde nieuwjaarsreceptie van UNIZO De Panne mogen meemaken.

Ikzelf had naast minister Q de eer om de 160 enthousiaste aanwezige ondernemers te mogen toespreken.

Hieronder vindt u mijn toespraak.

Geachte heer minister,
Geachte volksvertegenwoordiger,
Geachte burgemeester en schepenen,
Geachte voorzitters,
Beste ondernemers,


Na het aanhoren van die welgemeende complimenten kan 2010 voor mij alvast niet meer stuk
.
2009 daarentegen, beste aanwezigen kan op zijn minst gesteld een bizar jaar genoemd worden. Ongetwijfeld zal men het herinneren als het jaar van de economische crisis. Ik ben ervan overtuigd dat het spreken over de economische crisis ons meer kwaad heeft berokkent dan de economische crisis zelf. Eigenlijk is het niet meer of niet minder dan een collectieve massahysterie die heeft geleid tot nefaste besparingen doorheen de ganse economische huishouding.

Economie beste aanwezigen is naar mijn bescheiden mening geen exacte wetenschap. Het wordt grotendeels beïnvloed door menselijke gedragingen. En menselijke gedragingen, zijn op zijn minst onvoorspelbaar te noemen. Dat hebben we om het met de woorden van een bekende West-Vlaamse tv kok te zeggen in 2009 alvast geleerd.

Om de gevolgen van de economische crisis te bekampen moeten we dus die gedragingen wijzigen. Dat kan bijvoorbeeld door goed nieuws te brengen. Ondersteund door de Provincie en in samenwerking met de Krant van West-Vlaanderen werd de fameuze UNIZO goed nieuws krant daarom uitgebracht. Ruim 50 ondernemers bij wie het goed gaat werden uitgebreid in beeld gebracht. Hiermee werd geen vals beeld van de realiteit opgewekt maar werden oprechte, hoopgevende en correcte ondernemersverhalen gebracht. Een oase van economische hoop in een woestijn van slecht nieuws. Om het poëtisch uit te drukken.

Maar dames en heren, goed nieuws brengen volstaat uiteraard niet. De hoofdzaak is om ondernemers een deftig toekomstperspectief te bieden. En hoe zit het met dat toekomstperspectief in onze dierbare kustprovincie?

Een relevante graadmeter hieromtrent is de evolutie van het aantal starters. West-Vlaanderen zit wat dat betreft opnieuw in een neerwaartse spiraal. In 2009 zakte het aantal startende ondernemers met ongeveer 7.10 % tegenover 2008.

Hoe komt dat vroeg een journalist me deze week? “Simpelweg omdat men er niet meer van overtuigd is dat het sop de kolen waard is” antwoordde ik hem. De retoriek rond de economische crisis schrikt mensen af want er zou minder vraag zijn. Het lage pensioen, hoge fiscale lasten en administratieve labyrinthen zijn de drempels die de ondernemer tot een uitstervend ras dreigen te maken.

Die drempels moeten worden weggewerkt. En dat is de inzet van UNIZO in West-Vlaanderen.

Onder de noemer Actie voor Starters hebben we de krachten met de Provincie gebundeld en bieden we startende ondernemers alle mogelijke vormen van ondersteuning. Zoals onder meer een gesprek met een ervaren ondernemer uit hun sector of specifieke vaktechnische begeleiding.

Met het innovatiecentrum West-Vlaanderen hebben we de krachten gebundeld om in 30 West-Vlaamse handelszones een commercieel innovatieve actie op te zetten. Dit onder de slogan ‘innoverende straat’. Bedoeling is dat dit een waar succesverhaal wordt en navolging krijgt in alle West-Vlaamse handelszones.

Openbare werken in tijden van crisis. Het is de nachtmerrie bij uitstek van vele ondernemers. Welnu niemand minder dan Michael Vanmaele, hier aanwezig en woonachtig in De Panne is momenteel druk bezig om alle West-Vlaamse gemeenten bij te staan bij het opstellen van een doorgedreven minder hinder beleid. Een beleid dat ondernemers betrekt informeert en ondersteunt voor , tijdens en na openbare werken.

Naar alle gemeenten werd een fiscale engagementsverklaring gestuurd waarin we hen heel duidelijk vragen om geen bijkomende gemeentelijke lasten door te voeren. Wij zullen ons met hand en tand blijven verzetten tegen elke mogelijke lastenverhoging op ondernemers in gelijk welke gemeente.

Beste aanwezigen,

De drempels die ons weerhouden of ontmoedigen om te ondernemen kennen vele gezichten. De acties om ze weg te werken zijn minstens even divers. Ik heb er hier een paar opgesomd die momenteel actueel zijn voor wat de West-Vlaamse UNIZO werking betreft.

Maar ik zou deze parel van de westkust en in het bijzonder uw voorzitter Jos geen eer aandoen mocht ik het niet over de West-Vlaamse toerismewerking hebben. En dan meer bepaald over de kustprioriteiten.

Ook hier gaat het over drempels. Men wil ondernemen in een propere en uitnodigende omgeving. Hiertoe zijn degelijke en propere publieke faciliteiten aangewezen. Deze eis die we op ons kustdebat in Koksijde hebben gelanceerd viel niet in dovemansoren. Vlaams minister Bourgeois heeft inmiddels het impulsplan gelanceerd waarbij 10 miljoen euro zal worden geïnvesteerd. Een aanzienlijk bedrag en dit in krappe budgettaire tijden. Begin februari worden we op Westtoer verwacht om onze visie rond de besteding van die middelen te bespreken.

Een deftig gepromoot kustweerbericht zodat u het maximum uit het zomerseizoen kan halen. Een minimale inspanning maar toch een klaagzang die jaarlijks wordt gezongen. Welnu naar aanleiding van onze krachtlijnen voor het kusttoerisme werd bepaald dat Westtoer de opdracht krijgt om het kustweerbericht sterker te promoten. Dat belooft voor volgende zomer.

Daarnaast moet de kust vlot bereikbaar zijn en dient het personeelsbeleid afgestemd te worden op de grillige en onvoorspelbare koopstromen die het zomerseizoen kenmerken. Onze eis om jobstudenten het ganse jaar door te laten werken wordt helaas nog steeds door bepaalde krachten tegengehouden maar we gaan hier onverminderd mee voort totdat de regeling is uitgewerkt. Wat de bereikbaarheid van de kust betreft is het verhaal van de N8 in deze contreien ongetwijfeld genoegzaam gekend.

Beste aanwezigen

2010 werd reeds door diverse omschreven als het jaar van de wederopstanding. Het jaar waarin de economische motor terug aan het draaien gaat. Het jaar waarin uw orderboekjes opnieuw vol zullen raken. Ik ben ervan overtuigd dat dit ook het geval zal zijn.

Maar die goede hoop mag ons niet ontslaan van onze dagdagelijkse taak. Namelijk elke mogelijke drempel die uw ondernemerschap ontmoedigt trachten weg te werken. En dat doen we samen op nationaal , provincaal , regionaal maar vooral op lokaal niveau. Verenigd in de Unie van Zelfstandige Ondernemers. Kortweg UNIZO.

Ik wens u een fantastisch 2010 toe!

Axel Ronse

De goeie voornemens

1. N-VA




Na een jaar van politieke rust ben ik van plan me actief te gaan engageren binnen N-VA. Een heel bewuste keuze daar ik in de kartelperiode weliswaar lid van CD&V (gedurende 7 jaar) was maar toch steeds de N-VA kant trok. Ik had steeds gehoopt dat het kartel zou uitmonden in een centrum – rechtse formatie naar analogie van de Britse conservatieven. Helaas beslisten bepaalde krachten binnen CD&V daar anders over. Mijn keuze voor N-VA was gemaakt. Zowel mijn politieke overtuiging als mijn sympathie voor heel wat politieke vrienden van de voorbije jaren blijven echter ongewijzigd. Ik wijd hieromtrent binnenkort zeker nog een opiniestuk.


2. De marathon van Parijs




Op 3 sigaren na in de week van ouwejaar ben ik sedert 73 dagen rookvrij. De ouwe passie van het lopen heeft zich als nieuwe en veel gezondere verslaving ingeleid. En nu lukt 18 km vlotjes. Overmoedig of niet, maar ik heb me ingeschreven voor de marathon van parijs in april 2010. De tijd zal uitwijzen of de ambities te hoog of te laag waren.


3. Ondernemers





Mijn job bij UNIZO biedt me een bevoorrechte positie om het ondernemersgebeuren in West-Vlaanderen op de voet te volgen. Zeker in tijden van crisis een hele uitdaging om de ondernemers waar mogelijk te ondersteunen en bij te staan. Dit jaar moet het jaar van de economische heropleving worden en samen met de collega’s zullen we ons dan ook dubbel en dik smijten voor de broodnodige economische kentering.


4. Wijsheid




De laatste jaren veel te veel opiniestukken verslonden, veel kranten gelezen maar heel weinig boeken. Dit jaar moet daar verandering in komen. En misschien eindelijk eens die master na master afwerken.



En verder blijft ondergetekende graag tot uw dienst!

Ax

uitdagingen voor onze generatie!

Het is al enige tijd geleden dat ik aan het bloggen ben geslagen.

Neen, de politieke vlam is nog niet gedoofd, verre van.

Ontgoocheling in 'de politiek?' ja voor een stuk wel.

Ik ben er rotsvast van overtuigd dat het 'politiek personeel' van vandaag over alle partijgrenzen heen qua kwaliteit schromelijk tekort schiet.

Het Vlaams Belang dat er prat op gaat nog niet 'besmet te zijn' door participatie aan het beleid loopt reeds maanden vechtend over straat omwille van interne machtsposities. De sossen zijn sinds mensenheugenis meer met zichzelf en postjes bezig dan met 'de mensen' zoals Stevaert het graag verwoordt. De liberalen zijn nog maar eens naar hun 'project' en zichzelf op zoek. De CD&V heeft een historische kans op herbronning gemist na de jarenlange oppositiekuur. De zelfverklaarde partij van respect, verantwoordelijkheid en rentmeesterschap heeft sinds haar eerste verkiezingsoverwinning in 2003 niet veel meer aan de dag gelegd dan mislukte pogingen op staatshervorming, een heel dubieuze rol in de zaak fortis, en last but not least een draak van een begroting. Van de nieuwe politieke cultuur waar Leterme voor stond is tot op heden nog niets in huis gekomen. Herinner u zijn woorden 'what you see is what you get' over de minsterposten en mandaten. Herinner u zijn grootse opkuis operatie in justitie en het doortastend antwoord op gebrek aan gevangenisplaatsen. herinner u de 5 minuten politieke moed, herinner u zijn stop aan de 'sale and lease back operaties'. Neen, zijn project was niet gestoeld op overtuiging. Het was niet meer dan een mooie retoriek om posten te pakken. Jean Marie Dedecker is met zijn zogenaamd vernieuwende partij teruggekeerd naar zijn vroegere activiteiten, nl een vechtsport.

Pronkstuk op de capaciteiten van het huidig politiek personeel: het oosterweel verhaal. Een voltallig gemeentebestuur slaagt er niet in om op een behoorlijke manier haar accute mobiliteitsinfarct op te lossen. Het verschuilt zich achter een referendum om elke vorm van politieke verantwoordelijkheid te ontlopen. Het durft geen keuzes te maken.

Conclusie: voor het tv scherm blijven sakkeren?

Absoluut niet. Deze vaststellingen moeten jonge mensen aanzetten om te ijveren voor hun toekomst. Is deze politieke generatie incompetent?

ik denk van niet , maar ik ben ervan overtuigd dat ze zichzelf heeft vastgereden in achterhaalde mechanismen en dat ze nood heeft aan een vonk die het politiek landschap ingrijpend zal wijzigen. Dat ze nood heeft aan nieuwe mechanismen om uit de impasse te raken.

Kortom : onze politiek heeft nood aan begeesterende mensen met een oprecht verhaal, gedreven door overtuiging . Mensen die buiten de contouren van ons huidig politiek denken durven kleuren. Mensen die moed aan de dag leggen en het onverhoopte waarmaken. Mensen die durven. Ik denk dat we meer Bart Dewevers nodig hebben.

Prutsers, recessie en waarden

Miljaarde...

Opnieuw weer veel te lang geleden dat ik aan het bloggen ben geslagen. Ik tracht er een erezaak van te maken vanaf heden mijn blog beter bij te houden.

Soit, een korte Ax impressie van de laatste weken actualiteit:

Prutsers

Anciaux , Lambert, Nellie en last but not least Bettina.. Het zijn allen grote prutsers. In tijden van zware recessie ligt de kiezer echt niet wakker van een wereldvreemd, naiëf en salonpolitiekfilosofisch vaag project. Het plat opportunisme van Anciaux zal veeleer een voedingsbodem zijn voor de antipolitiek dan voor één of ander vaag linksliberaal progressief project kaderend binnen de zogeheten progressieve frontvorming.

Recessie

Niet allemaal kommer en kwel die recessie.. Doordat velen enkel nog willen investeren in de zekerheid van staatsobligaties is het rendement hierop gedaald.. Net die staatsobligaties bepalen de referte index die op haar beurt de rente bepaalt.. chance voor mezelf want heb mijn woonkrediet op die manier aanzienlijk kunnen verlagen.

Hopelijk zal ook de daling van de ECB rente haar doel niet missen en zullen opnieuw heel wat ondernemers durven investeren. Om die ondernemers te doen durven investeren zijn echter goede randvoorwaarden nodig.. Een uitzicht op deftige sociale zekerheid, een vangnet voor als het mis gaat (faillissementsverzekering) en betere maatregelen bij hinder door openbare werken (momenteel zijn er een serieuze pak openbare werken in Vlaanderen waardoor ondernemers gemiddeld 30 % omzetverlies leiden, dat nog eens bovenop de recessie)..


Waarden:

Absurd, wraakroepend, gek , zot hoezeer de normen en waarden zelf het niveau van de dierenwereld niet halen. Dames die kinderen te koop aanbieden, mensen , personen die gereduceerd worden tot de sfeer der consumptie.

Hierbij een oproep aan de samenleving om opnieuw te geloven in ridderlijkheid en grenzen te stellen aan de instrumentalisering en consumptieve blik op "het leven"

I'll be back soon,

ax

Herman Van Rompuy en Bart Dewever: subliem, begeesterend, the way it should be

Zingeving

Op 27-09 werd ik gevraagd door de vereniging Ambassador om op hun internationaal congres te Halle te komen spreken over 'wat is de zin U in het verenigingsleven te engageren'. Hieronder vindt U mijn rede.


Geachte voorzitter,
Geachte burgemeester,
Geachte bestuursleden.


"Wat is de zin om U te engageren bij Ambassador?" Op deze pertinente vraag wordt ik
geacht U hier en nu van antwoord te dienen. Mijn filosofische achtergrond noopt me helaas U te ontgoochelen. Een concreet, zakelijk, glashelder of duidelijk antwoord zult U van mij niet krijgen.


Indien men mij echter de vraag zou stellen "wat is het nut om U bij Ambassador" te
engageren dan kan ik U met een reeks zakelijke en concrete antwoorden van dienst zijn.

1/ U doet interessante professionele contacten op
2/ U scherpt Uw sociale vaardigheden aan
3/ Inhoudelijke activiteiten verrijken Uw geest
4/ Gastronomische activiteiten strelen Uw smaakpapillen
5/ Een mogelijke bestuursfunctie verhoogt Uw maatschappelijke status.

Het zou mij tevens veel minder moeite kosten U te overtuigen tot engagement bij
Ambassador. concrete, tastbare, feitelijke bewijsstukken zouden U ervan kunnen overtuigen dat het instrument Ambassador Uw zakelijke, intellectuele, gastronomische en maatschapellijke behoeften kan bevredigen.

De vraag naar nut van engagement is economisch van aard, Engagement wordt beschouwd
als een investering. De vereniging wordt beschouwd als een instrument waarin wordt
geïnvesteerd en de output , dat is de meerwaarde, het nut. Zolang het saldo tussen investering en meerwaarde positief blijft dan zal men zich blijven engageren. Hoe groot dit saldo dient te zljn om tot engagement over te gaan,dat is eens subjectief gegeven dat ondermeer afhangt van andere opportuniteiten die zich op de markt van het verenigingsleven situeren en het schaarse goed tijd waarbinnen een individu het zich kan permitteren nut na te jagen in het verenigingsleven.

Wat de zinsvraag van engagement betreft valt de input samen met de output. Engagement is het middel en het doel. Ik verklaar mij nader met een tweetal voorbeelden:

Een oprechte vriendschap wordt beleefd omwille van de vriendschap niet omwille
van de zakelijke contacten of sociale vaardigheden die men daardoor kan opdoen.

Engagement voor liefdadigheidsinstellingen kan zinvol zijn indien men het doetomwille van de liefdadigheid. Maar het kan ook nuttig zijn indien men hiermee een
positieve imagebuilding realiseert.

Beste aanwezigen,

Het fundamentele verschil tussen de nutsvraag en de zinsvraag ligt hem in het feit dat bij de eerste engagement als een inspanning voor een bepaalde output wordt gevoerd. En bij de zinsvraag dat engagement wordt gevoerd omwille van het engagement.

Met andere woorden,

men is niet uit op een zekereo utput. Het engagement is een doel op zich.
Ik ga er echter van uit dat mijn toespraak niet bijzonder verhelderend zou zijn mocht ik bij deze afsluiten en stellen dat engagement bij Ambassador zinvol is omwille van het engagement voor Ambassador.

Daarom kom ik tot mijn volgende en cruciale stelling:

"De Achillespees van onze samenleving is dat ze de zinsvraag niet meer kan , niet meer durftof niet meer wil stellen". Ooit sloeg kardinaal Danneels de nagel op de kop met zijn stelling dat burn - outs niet het gevolg zijn van een gebrek aan tijd maar wel van het gebrek aan zingeving.

Meer nog dan kerken lopen verenigingen leeg omdat men het engagement niet meer als een doel op zich stelt en ze evalueert in functie van hun nut, de mate dat ze bepaalde behoeften bevredigen.

De mens beleeft de werkelijkheid in al haar facetten op een bijzonder consumptieve,
economische en functionele wijze en dat wreekt zich in depressies, verbijstering en
perplexiteit.

Zingeving is echter een existentiële en fundamentele voorwaarde opdat de mens zich ten volle tot persoon kan ontplooien en verheffen. Verenigingen, de loge , kerken , vriendschap, liefde zijn de broodnodige schouders waarop de mens zich boven de materiële en consumptieve sfeer kan stellen. Zonder die schouders onder welke vorm dan ook verliest de mens een wezenlijk stuk van zichzelf.
De opkomst van huwelijksbureaus en dating sites herleiden vriendschap en liefde tot louter consumptieve goederen. Talloze goeroes en waarzeggers doen hetzelfde met religie. Maar ook verenigingen stellen
zich steeds meer voor vanuit hun nutsfunctie.

Het feit dat Uw voorzitter mij vroeg om hier te sprekeno ver de zin van engagement voor Ambassador is echter bijzonder fundamenteel. Deze vraag is symptomatisch voor een positieve evolutie binnen onze samenleving. De mens kan zijn probleemuitspreken. Hij beseft dat hij nood heeft aan zingeving. HIj bestef dat het gebrek aan zingeving de oorzaak is van een kil gevoel van eenzaamheid.


Met dit besef is de cirkel die in mei '68 haar climax bereikte rond. In mei '68 emanicpeerdede mens zich namelijk terecht van het instituut kerk. Die emancipatie komt neer op het feitdat de mens zich openlijk verzette tegen de hebzuchtige wijze waarop het instituut kerk zich manifesteeerde. Een wijze die in schril contrast stond met de altruïstische boodschap die dit instuut verkondigde.

De emancipatied ie zich in mei '68 voltrok is begrijpelijk maar heeft ook iets tragisch. Naast het instituut kerk werd namelijk ook hetgeen dit instituut claimde
overboord gegooid: zingeving. Het verhaal van het kind met het badwater voltrok zich.
Vooruitgang, marktwaarde, consumptie, functionaliteit werden de nieuwe schouders waarop
de samenleving zou gaan steunen. Een tweede verlichtingsperiode diende zich aan. De leemte door het gebrek aan zingeving , iets dat het functionele overstijgt wordt echter voelbaar en kan nu ook uitgesproken worden. Mensen willen opnieuw deel uitmaken van een verhaal , van een stroming.

In de feiten contrasteert de periode rond en na mei 68 zich tegenover het heden zoals de periode van de verlichting zich tegenover de romantiek stelt. De mens heeft nood aan emotie en zingeving. Het bewustzijn dat onze samenleving kenmerkt vertoont essentiële gemeenschappelijkheden met datgene dat tijdens de romantiek werd gevoeld.

De beiaard van de bevrijdiging der aflaten die in de jaren '60 vrolijk weerklonk, de euforie omtrent de vooruitgang en kansen die onze materiële welvaart aanzienlijk verhoogden maakt plaats voor een nostalgisch gevoel, een verlangen naar iets puur, authentiek, naar iets overstijgend, een verhaal dat ons in vervoering brengt en dat onze raito overstijgt.

Beste aanwezigen,


Ik kom terug op Ambassador
De beginselen van Uw vereniging staan onder meer voor solidarteit en
dienstbaarheid onder de leden, geestelijke venijking , het streven naar een vreedzame samenleving, en het opnemen van verantwoordelijkheid binnen de samenleving.

Het streven naar geestelijke verrijking drukt een interesse uit in de ander, in hetgeen de
alledaagse instrumentaliteit overstijgt. Dit streven beoogt geen concrete doelstellingen maar legt bloot dat er iets in dezec onsumptieve realiteit ontbreekt, iets wat Ambassador beoogt in te vullen.Het feit dat mensen zichzelf verenigen om zich geestelijk te verrijken is een breuk
met de zelfgenoegzaamheid die langzaam uit ons collectief zijn sluimert

Het opnemen van verantwoordelijkheid in de gemeenschap en streven naar een
vredevolle samenleving gaat verder dan het streven naar geestelijke verrijking. Waar men bijdit laatste zichzelf openstelt , gaat men hier ook een verantwoordelijkheidszin aan
koppelen. Men wil niet louter ontvangen maar ook geven en betkenen. Men wil meedraaien in een verhaal dat niet louter over werk, eten, drinken en overleven gaat. Het individualisme
van voorheen maakt plaats voor lokale gemeenschapszin in een globaliserende wereld.


De exclusieve dienstbaarheid onder de leden,
de vlag, de kleuren en de rituelen drukken
een nostaligisch en romantisch verlangen uit naar de vroegere bondgenootschappen, gildes.Men wil deel uit maken van iets, U wil een Ambassador zijn. Niet uit vlucht voor het alledaagse maar omdat U verlangt naar diepgang tijdens dit aards avontuur.

Beste aanwezigen,

Engagement voor Ambassador is pas zinvol,

Indien U erin slaagt om op lokaal , regionaal, nationaal en internationaal niveau de kleuren van Uw beginselen hoog te houden.Uw vereniging verzakelijken en vanuit haar nutsfunctie verkopen zal haar ziel ten prooi leggen aan de grillen en behoeften van de consument.

Ik ben ervan overtuigd dat Ambassador tot een sterke schouder in deze samenleving kan
uitgroeien indien U trouw houdt aan haar beginselen.

Ik dank U